Producten

Stevia en overige zoetstoffen


Stevia is ongeveer 200 tot 300 keer zo zoet als suiker en levert geen calorieën. Stevia is een intensieve zoetstof. 
Het wordt geïsoleerd uit het blad van de stevia plant. In Zuid-Amerika gebruiken ze het al eeuwenlang als zoetmiddel. 
Stevia is een veilige zoetstof zolang het gebruik onder de aanvaardbare dagelijkse inname blijft. 
Aangezien stevia een E-nummer heeft, is het zeker dat je er niet te veel van binnen krijgt.

Stevia (steviolglycosiden of stevioside of rebaudioside A) is een intensieve zoetstof die ongeveer 200 tot 300 keer zo zoet is als suiker. Het mag sinds 2011 in  de Europese Unie gebruikt worden. 
De plant waar het uit geïsoleerd wordt, komt uit de grensstreek tussen Paraguay en Brazilië. Daar is het blad van de plant al eeuwenlang een zoetmiddel. 
De bladeren worden daar onder andere in de thee gedaan.
De zoetstof wordt geïsoleerd  uit het blad van de steviaplant (Stevia rebaudiana). De bladeren van de plant worden gemalen en geweekt in heet water. 
De waterige oplossing wordt verder gezuiverd en gedroogd totdat er stevia overblijft.


De smaak van stevia
De tong neemt de zoete smaak van stevia vertraagd waar. Indien je Stevia in zijn meest pure vorm proeft dan heeft zij een enigszins bittere, dropachtige nasmaak. 
Derhalve wordt Stevia nooit puur gebruikt.
Om namaak te voorkomen wordt stevia altijd gemengd met andere zoetstoffen zoals Acesulfaam K, Sucralose, Steviol Glycosiden (dit zijn Stevia Extracten). 

Waarin zit stevia?
Stevia is nog niet zo lang goedgekeurd, en is daarom nog in opkomst. 
In de Europese wetgeving staat in welke producten het gebruik is toegestaan. 
Het mag toegevoegd worden aan light frisdranken en light bier, yoghurtdranken, ijs, desserts, vruchtennectar, jam, marmelade, snoep, chocolade, kauwgom, salades, 
soepen, sauzen en zoetjes. Voorwaarde is wel dat deze producten minder calorieën of geen overige andere toegevoegde suikers bevatten. 

Stevia is stabiel bij verhitting. Dat wil zeggen dat het ook geschikt is als zoetstof om mee te koken en mee te bakken.

Gezondheidseffecten
Producten met stevia kunnen zonder enig gezondheidseffect dagelijks in normale hoeveelheden worden gebruikt. Je krijgt dan namelijk niet meer binnen dan de aanvaardbare dagelijkse inname (ADI).
Calorieën
Stevia levert geen calorieën. Maar producten waarin stevia is verwerkt, bevatten wel calorieën. Dit komt omdat in het algemeen maar een derde van de suiker vervangen kan worden door stevia, zonder nare nasmaak. Producten gezoet met stevia hebben vaak tot 30% minder calorieën dan vergelijkbare producten.  
Verwerking van stevia door het lichaam
Ons lichaam kan stevia niet opnemen. De darmflora zet stevia deels om in steviol, dat het lichaam wel opneemt. 
De door het lichaam opgenomen steviol verlaat via de urine het lichaam. De rest van de stevia verlaat het lichaam via je poep.
Veiligheid
Stevia is een veilige zoetstof. Het is sinds 2011 een goedgekeurde stof in de Europese Unie. Daarom heeft het een E-nummer (E960) gekregen. 
Er gelden dezelfde veiligheidseisen als bij andere E-nummers.

Voedingsadvies

Producten met E-nummers kun je veilig eten en drinken. Dit geldt ook voor stevia. 
Bij een normaal eetpatroon krijg je niet te veel stevia binnen. Om over de aanvaardbare dagelijkse hoeveelheid heen te gaan zou je meer dan 3 liter light-frisdrank met stevia per dag moeten drinken.
Stevia heeft geen effect op het bloedsuikergehalte en is dus geschikt voor mensen met diabetes.
Kinderen en volwassenen kunnen zonder bezwaar light-frisdranken met stevia drinken. Het Voedingscentrum geeft echter de voorkeur aan het drinken van water omdat het zuur in frisdrank het tandglazuur aantast


     



WEETJES.

 Zoetstoffen zijn als als volgt ingedeeld:

-        Kunstmatige zoetstoffen. Dit zijn zoetstoffen die niet in de natuur voorkomen en ontwikkeld en geproduceerd zijn door de mens. 
-        Overige zoetstoffen. Dit zijn zoetstoffen die wel in de natuur voorkomen.

Dan is er nog een indeling van de zoetstoffen namelijk:

-        Intensief: hiervan is de zoetkracht per gewichtseenheid aanzienlijk groter dan die van suiker 
-        Extensief: de zoetkracht komt ongeveer overeen met die van suiker of is iets minder

De kunstmatig intensieve zoetstoffen zijn:
-        Cyclamaat 
-        Aspartaam / Sucralose
-        Acesulfaam-K 
-        Sacharine

De niet kunstmatig intensieve zoetstoffen zijn:
-        Thaumatine

De overige, niet kunstmatige extensieve zoetstoffen zijn:
-        Maltitol 
-        Xylitol 
-        Sorbitol 
-        Isomalt 
-        Mannitol 
-        Lactitol

Deze worden ook wel polyolen genoemd.

Cyclamaat –  
Cyclamaat wordt ook wel cyclaamzuur genoemd. Het levert geen energie. De zoetkracht is dertig keer zo groot als suiker. 
Cyclamaat kan goed tegen verhitting en vriezen. Het wordt gebruikt in bijvoorbeeld frisdranken en in Natrena zoetjes.

Sucralose –  
Sucralose levert ongeveer 4 kcal per gram, maar de zoetkracht is zeer groot (ongeveer 150 keer zo groot als suiker), dus er is maar heel van nodig om een product een zoete smaak te geven.
Het nadeel is dat het boven 105 graden celcius uit elkaar valt en daarom kun je het niet verhitten. Het is dus ongeschikt om er bijvoorbeeld koekjes of taart mee te bakken. 
Een ander nadeel is het ongeschikt is voor mensen die lijden aan de stofwisselingsziekte phenylketonurie. 
Sucralose wordt bijvoorbeeld gebruikt in kauwgom, frisdrank, light zuivel , maar ook in sommige geneesmiddelen zoals Advil en bepaalde antibiotica.
Sucralose is ca. 600x zoeter dan suiker en is de enige laag calorische zoetstof die van suiker wordt gemaakt en heeft dezelfde smaak als suiker. het is een stabiele stof die, in tegenstelling tot suiker, niet wordt afgebroken in het lichaam en daardoor geen calorien levert. 
Veiligheid en gezondheid. sucralose is in 1990 beoordeeld en goedgekeurd door de JECFA (Joint FAO/WHO Expert Committe on Food Additives) en in 2000 door de SCF (Scientific Committee on Food) van de Europese Unie.
sucralose heeft geen nadelig effect op gebit en heeft geen invloed op insuline en/of bloedsuikergehalte, waardoor het ook geschikt is voor diabetici.

Acesulfaam-K –  
Acesulfaam-K levert geen energie en is bestand tegen verhitting. Hierdoor kan het meegekookt en gebakken worden. 
De zoetkracht is ongeveer 150 keer zo groot als suiker. Het zit bijvoorbeeld in Natrena zoetjes, frisdranken en yoghurtdranken.

Sacharine –  
Sacharine levert net als bijvoorbeeld Acesulfaam-K geen energie. Het kan verhit worden en de zoetkracht is ongeveer 300-700 keer zo groot als suiker. 
Het nadeel van sacharine is de bittere nasmaak, maar als het gecombineerd wordt met andere zoetstoffen zoals cyclamaat verdwijnt de bittere nasmaak. 
Sacharine zit in frisdrank, light zuivel, slasaus en jam.

Thaumatine –  
Thaumatine is een natuurlijk product, het is afkomstig van de bessen van een Afrikaanse plant. Het levert ongeveer 4 kcal per gram. 
Thaumatine is veel zoeter dan suiker; de zoetkracht is maar liefst 2000 - 3000 keer zo groot als suiker. Daarom heb je er maar heel weinig van nodig. 
Thaumatine kan verhit worden, de smaak blijft lang hangen en deze is een beetje drop-achtig. 
Thaumatine is uitsluitend beschikbaar voor industriele toepassingen, je vindt het onder andere terug in kauwgom en snoepgoed.

Maltitol-  
Maltitol wordt gemaakt uit zetmeel. Het levert ongeveer 4kcal per gram. Maltitol is ongeveer net zo zoet als suiker en het kan tegen verhitting. 
Maltitol wordt traag in het bloed opgenomen. Een nadeel van maltitol is het laxerend effect dat kan optreden als je er meer dan 40 gram per dag van gebruikt of minder als je er gevoelig voor bent. 
Maltitol wordt gebruikt in o.a. kauwgom en suikervrij snoepgoed.

Xylitol –  
Xylitol wordt gemaakt uit berkenhout. Het komt voor in de natuur en kan ook wel door het menselijk lichaam zelf worden aangemaakt.  
Xylitol bevat net zoveel calorieen als suiker en het is net zo zoet. Het wordt traag opgenomen in het bloed, het heeft waarschijnlijk een beschermende werking tegen tandcariës (gaatjes) en het geeft een frisse smaak in de mond. Daarom vind je xylitol vaak terug in bijvoorbeeld suikervrije kauwgom. 
Een nadeel van xylitol is dat het net als bij maltitol laxerend kan werken als je er veel van ineens gebruikt.

Sorbitol –  
Sorbitol wordt gemaakt uit glucose.Het komt voor in vruchten zoals pruimen en perziken. Sorbitol levert ongeveer 3 kcal per gram. Sorbitol is minder zoet dan suiker, de zoetkracht is ongeveer de helft. Sorbitol wordt langzaam opgenomen in het bloed en daarom wordt het vaak gebruikt in producten voor diabeten zoals suikervrije kauwgom, drop en bakkerswaar. Ook sorbitol heeft als nadeel dat het laxerend kan werken.

Isomalt – 
Isomalt wordt gemaakt uit suiker en levert ongeveer 2,5 kcal per gram. De zoetkracht is ongeveer de helft van suiker. Om de zoetkracht te verbeteren wordt het vaak gecombineerd met cyclamaat en sacharine.  
Isomalt kan goed verhit worden. Je vindt het vooral terug in kauwgom en snoep.

Mannitol –  
Mannitol wordt gemaakt uit suiker en glucose en komt van nature voor in groenten, planten en algen. Net als isomalt levert het ongeveer 2,5 kcal per gram. De zoetkracht is ongeveer de helft van suiker. 
Mannitol wordt slecht opgenomen in het bloed. Bovendien werkt ook deze zoetstof laxerend waardoor je er diarree van kunt krijgen.

Lactitol –  
Lactitol wordt gemaakt uit lactose. Het bevat ongeveer 4 kcal per gram en ook hier is de zoetkracht ongeveer de helft van suiker.
Lactitol kan goed verhit worden. Het veroorzaakt geen tandbederf, maar kan wel laxerend werken en maagdarmklachten veroorzaken.



Bron: het internet